Zamknięcie, eksport, usunięcie

Kiedy zbieranie danych dobiega końca, zamykasz projekt. Telefony przestają do niego wysyłać, a przy następnej synchronizacji każdy z nich dostaje informację, że zlecenie jest zamknięte, zamiast po cichu kończyć błędem. Pobieranie i eksport działają dalej, bo odmowa przyjęcia nowej pracy i odmowa wydania już wykonanej to dwie zupełnie różne rzeczy, a zamknięcie oznacza tylko tę pierwszą.

To jedyne miejsce, w którym wysyłka jest odrzucana, i mówimy wprost, co to kosztuje: zmiany, których telefon jeszcze nie wysłał, zostają na tym telefonie. Nie giną, a po ponownym otwarciu projektu przechodzą przy następnej synchronizacji. Jeśli ktoś jest jeszcze w terenie, otwórz projekt ponownie.

Eksport daje projekt w takim stanie, w jakim jest: zwykły GeoPackage, który otworzy QGIS albo dowolne inne narzędzie czytające ten format. Bez konwersji, bez formatu pośredniego, bez pisania do nas. Edycja wyeksportowanego pliku niczego nie zmienia w chmurze, więc można go bezpiecznie przekazać klientowi jako to, czym jest: gotowy produkt.

To praktyczna odpowiedź na pytanie, które kupujący słusznie zadają na samym początku. Największe rzeczy, które przechowujemy, są już plikami w otwartym standardzie, więc odzyskanie danych to jedno pobranie, a nie osobny projekt, i tak zostaje niezależnie od tego, czy nadal jesteś naszym klientem.

Projekt musi być zamknięty, zanim da się go usunąć, a przy usuwaniu trzeba wpisać jego nazwę. Jedno i drugie istnieje dlatego, że to jedyna czynność, której nikt nie cofnie, prosząc nas grzecznie.

Usunięcie danych organizacji niszczy także jej klucz szyfrujący, nie tylko wiersze i pliki. To znaczy więcej, niż się wydaje: usuwanie wierszy nie sięga kopii zapasowej sprzed miesiąca, a klucz, który już nie istnieje, czyni każdą kopię tego szyfrogramu trwale nieczytelną, gdziekolwiek by była. To właśnie sprawia, że usunięcie jest faktem, a nie tylko dołożeniem starań.

Nic, co robimy, nie usuwa pliku z telefonu. Kiedy projekt w chmurze zostaje usunięty, każde urządzenie dostaje o tym informację, a jego kopia staje się zwykłym projektem lokalnym, który właściciel zachowa albo skasuje, jak uzna. Wcześniej pobrane eksporty pozostają nietknięte. Kopie w Twoich rękach są Twoje i to druga połowa tego, co mamy na myśli, mówiąc, że dane należą do Ciebie.